حضرت آيت الله آملى در آخرين روزهاى زندگيشان بسيار ناتوان و ضعيف شده بود . روزى با جمعى به عيادت ايشان رفته بوديم . وقت صبحانه بود و براى آقا دو عدد تخم مرغ آماده نموده بودند . آقا بعد خطاب به ما فرمود كه از موقعى كه آمديد هر چه قدر فعاليت كردم كه عبا را به دوش خود بكشم نتوانستم . ايشان به قدرى مودب بودند كه با اينكه ناتوان شده بودند باز هم احترام و ادب را رعايت مى نمودند . « 1 » ل - تدريس با تمام وجود آقاى دكتر مهدى محقق گفته است : منزلشان در چهار راه حسن آباد در يك كوچه باريك قرار داشت . شاگردان ساعت هفت صبح در آنجا حضور مى يافتند و از ايشان استفاده مى كردند . آيت الله آملى يك درس فلسفه و يك درس فقه مى دادند . فلسفه را از شرح منظومه مى گفتند . ايشان نه تنها تبحر داشتند در آن موضوعاتى كه درس مى دادند بلكه سعى مىكردند شاگردان را وارد آن كتاب نمايند تا آنان بعد از تمام كردن آن درس بتوانند خودشان آن را تدريس نمايند . واقعا در بيان مطالب و مسائل هم سنگ تمام مى گذاشتند . وقتى ما در درس چنين استادى حاضر مى شديم در حقيقت دو كتاب در برابر خود داشتيم . يكى كتاب تدوين درسى و ديگرى كتاب تكوين ، كه وجود شريف خود آن بزرگوار باشد بود كه سراسر آموزنده بود و بزرگوارى . « 2 » حالات معنوى حالات و مقامات معنوى عالمان دينى از قويترين پشتوانه‌ى آنان براى رسيدن به قله هاى رفيع كمال است كه هيچ نيروئى جايگزين آن نخواهد بود . اين عامل قدرتمند فقط بر اثر بندگى خالصانه و ارتباط مستمر با مبدء هستى و آفريدگار جهان به دست مى آيد . خداوند متعال در حديث قدسى مى فرمايد : لَا يزَالُ عَبْدِى يتَقَرَّبُ إِلَى بِالنَّوَافِلِ مُخْلِصاً لِى حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِى يسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ الَّذِى يبْصِرُ بِهِ وَ يدَهُ الَّتِى يبْطِشُ بِهَا إِنْ سَأَلَنِى أَعْطَيتُهُ وَ إِنِ اسْتَعَاذَنِى أَعَذْتُه « 3 » ؛ همواره بنده من با انجام مخلصانه ى نوافل به من نزديك مىگردد ، تا محبوب من مىشود ، و هر گاه محبوب من گشت من گوش او مىشوم ، تا به وسيله آن بشنود و چشم او مىگردم تا به وسيله آن ببيند ، و دست او مىشوم تا به وسيله

--> ( 1 ) - - به نقل از آيت الله طبرستانى ، در جستجوى استاد ص 47 . ( 2 ) - در جستجوى استاد ، ص 38 . ( 3 ) - إرشاد القلوب ، ج 1 ، ص : 91